TERUG OP HET NEST.

Weer wat gewend in Zeeland, kabbelt ons bestaan rustig verder. Nee, niet met grote avonturen, die tijd hebben we gehad, maar met ons leventje hier , een leven dat waard is geleefd te worden.

terug in de tijd

3 generaties terug, Lijntje Smit uit Strijen, de grootmoeder van mijn moeder.

hella en john

Met 7 kinderen in huize Molenkamp was het al aardig vol. Maar zo vond men, kan er altijd nog wel een bij. Ons oude buurmeisje uit de Rozenlaan,Hella, was vaak bij ons te vinden.

oude plaatjes

Een aantal dagen geleden ging ik met Lein naar zus Lena. Zij vond het fijn haar weer eens te zien in hun eigen omgeving. Het was een weerzien met herinneringen, emoties en mooie oude foto's.

st jan

Vanmorgen de afspraak in het St Jan ziekenhuis in Brugge, om te kijken wat daar hun aanpak zou zijn van Frits' probleem.

kerst

Vanmorgen moest het weer gebeuren. De grote kerstbroodbakdag, om het 45e kerstbrood te bakken. Er zijn jaren tussen geweest dat ik het niet zag zitten, maar het kwam er toch, ieder jaar. De kinderen weten niet beter dan dat dit brood er MOET zijn. Het was altijd aan de grote kant en er bleef meestal een stuk over, maar nu de kleinkinderen groter worden en ook met grote trek de reis hebben doorstaan gaat het grotendeels op. Het is wel eens te droog, niet helemaal gaar ( een echt grote bakker ben ik niet) maar dat mag de pret niet drukken. Met de mooie sneeuwplaatjes buiten ( die nu aan het wegsmelten zijn , gelukkig en helaas) zit de kerststemming er toch aan te komen. Hoop dat de dagen niet in duigen vallen door dat Frits me zou hebben aangestoken met een zeer stevige verkoudheid. Hij bleef zelfs in bed ervoor, dat is best ongewoon. Dit recept gerbuik ik al 45 jaar dus. Met dat ik dit schrijf bedenk ik dat ik al eerder een blog hier aan heb gewijd? Toch even kijken en anders doe je maar of je het nooit gelezen hebt. Ja, dus, een jaar geleden schreef ik ook over het zelfde kerstbrood, of het ook belangrijk is.

blij

10 december, ik ben al weer 67 jaar en 2 dagen. Het is en blijft een dubbel gevoel. Aan de ene kant ben ik blij het gehaald te hebben, maar aan de andere kant toch weer een stukje naar de "verkeerde" kant. Ach ik moet niet zeuren, zeg ik dan tegen mezelf, wees blij dat je er nog bent en nog op 2 benen rond loopt.

dag ramses

Ramses is dood dag "stuk" van mijn jeugd

dagje scheveningen

Omdat kleinkinderen snel groot groeien moest ik maar eens naar Scheveningen om onze kleinzoons een dagje van dichtbij mee te maken. We zien ze door het jaar heen best wel vaak. Op verjaardagen en feestdagen zijn ze om ons heen, maar daar is dan ook alles mee gezegd.